Średniowiecze
Wczesne średniowiecze to kolejne zmiany w technologii wytwarzania mebli.
W V wieku naszej ery inwazja plemion germańskich spowodowała upadek Cesarstwa Rzymskiego. Meblarstwo klasyczne odnalazło swą kontynuację w późniejszym Cesarstwie Bizantyjskim. Meble bizantyjskie były wykonywane głównie z drewna, z dodatkami marmuru i metalu. Ważnym elementem dekoracyjnym zaczyna być tkanina, zwłaszcza barwny, wzorzysty jedwab. Boki i fronty rzeźbiono lub wykładano mozaiką oraz aplikacjami ze złota lub srebra. Najczęściej w użyciu bywały krzesła, ławy, łoża i trony. Meble skrzyniowe prawie nie występowały. Zrezygnowano również z giętych nóg i wklęsłych oparć, charakterystycznych dla kultur greckich i późnorzymskich. Ozdobą mebli były tłoczone elementy połączone z arkadami i kolumnami. Najwięcej informacji o meblach z tego okresu dostarczyły nam mozaiki, miniaturki malarskie i reliefy na kości słoniowej. Meblarstwo bizantyjskie czerpało (podobnie jak opisany wcześniej okres rzymski) z bogatych tradycji hellenistycznych, zaś ze swoich azjatyckich dzielnic przejęło skłonność do barwnych powierzchni, przepychu i ornamentyki.
Sztuka romańska rozwijała się w okresie od X do XIII wieku naszej ery. Jako że był to okres krwawych wojen i wypraw krzyżowych, podupadło wiele umiejętności rzemieślniczych a meble tego okresu charakteryzują się na ogół prymitywną konstrukcją i prostotą. Wiadomości o meblarstwie okresu romańskiego czerpiemy głównie z miniatur zdobiących rękopisy, witraży i rzeźb. Do dnia dzisiejszego ocalało niewiele mebli z tego okresu. Najbardziej popularnymi meblami były proste krzesła, ławy i stoły, które robiono tak, aby móc je demontować i transportować. Często używanymi meblami były różnego rodzaju skrzynie, które wykorzystywano jako schowki, miejsca do spania i siedzenia – a w podróżach spełniały rolę kufrów. Meble romańskie były bardzo masywne i ciężkie. Głównym łącznikiem były charakterystyczne zawiasy i okucia z żelaza, które chroniły meble przed odkształceniami i uszkodzeniami oraz pełniły rolę ozdobną. Do wyrobu mebli używano zazwyczaj drewna dębowego oraz iglastego, głównie świerkowego. Meble tego okresu doskonale oddają ponury klimat wczesnego średniowiecza, przepełnionego zabobonami, zarazami i szczękiem pól bitewnych ...